Steven Somer Manager - Dutch Grit 3 mei 2018

Ik was van de route afgeweken! De volgende haak moet hier ergens zijn! We zijn al zo ver gekomen. Met maximale kracht houd ik vast aan de kleine greepjes die er zijn (15..14..13), in mijn armen voel ik de krachten afnemen, ik houd dit niet lang vol, in mijn hoofd tel ik de seconden af (12..11..10). Net zat ik nog goed, maar waar ben ik fout gegaan? (9..8) kan ik nog terug? Nee, te zwaar! (7 .. 6)

 

‘Je zit te ver naar links!’

We zijn vroeg vertrokken. Ik, samen met Maarten, vriend vanaf geboorte en trouwe klimkameraad. We zijn in de Franse Vercors, klimgebied Presles, route Bel Interlude. Op een 280 meter steile rotswand. Dit keer stond de wekker nog vroeger dan de vorige poging. Ja, deze rotswand is ons al een keer eerder te machtig gebleken.

Jaren terug zat 'het' er gewoon niet in. Nu vele uren klimmen voorbij het punt waar we de vorige keer terug gingen, wankelt het vertrouwen dat ik eerder op de dag had. Aandachtig hebben we klimgidsen gelezen om de route bestudeerd. Vroeg opgestaan, materiaal gereed, eten en drinken op rantsoen. Het zou een klim van 1 dag worden. Bij zonsopgang moet je onderaan de wand klaar staan, dan de hele dag door buffelen en snel afdalen om voor zonsondergang uit de wand en op het terras te zijn.

Met samen gespleten ogen tuur ik tegen de zon in omhoog. Ik verplaats mijn voet, maar verlies nog meer grip (5 ... 4 ..3). Snel mijn voet terug. In de hoop op geluk grijp ik omhoog naar een vlekje op de rots.. ik voel niets dan vlakke rots (2 .. 1 ). Ik val.

Bijzonder hoe tijd tijdens een val vertraagd. Je kunt niets meer doen dan afwachten. Toeschouwer van je eigen lot. Maar mijn klimmaat is goed, het materiaal dik op orde, het touw slaat strak en met een zwaai kom ik netjes met mijn voeten tegen de wand. Een hap adem, alles oké.

Ik kijk naar beneden, een brede grijns van Maarten straalt me tegemoet 'Alles goed?’ ‘Ja’ ‘Je zat ter ver naar links’. Tough love, geen genade. Nog een keer proberen en niet weer dezelfde fout maken. De poging die volgde slaagde, een aantal uur later zijn we boven en een stuk na zonsondergang, maar zeker in orde en erg voldaan staan we weer onderaan de rots.

Bovenstaande verhaal komt uit een van mijn herinneringen aan de vele klimtochten die ik heb gemaakt. Is het je wel eens opgevallen dat situaties als deze dé verhalen zijn die je later vertelt? Niet de keren dat alles goed ging, dat alles ontspannen en moeiteloos verliep, maar juist de momenten van spanning, twijfel en overwinning.

 

What doesn’t kill you

Zoals bij elke uitdaging die je aan gaat, ben je juist op zoek naar die spanning en daarbij ook naar die twijfel. De overwinning van twijfel is waar je van groeit. Het vormt je karakter. Dus, vergeet dat niet, de eerst volgende keer als je op een uitdaging vast loopt en je dreigt te wankelen of zelfs te vallen: Breath it in deep!

Kijk om je heen, adem even diep in, pak het moment en geniet van de uitdaging in zijn zuurste vorm. Want dit is het moment dat je gaat groeien. Hier heb je naartoe geleefd, de rest was slechts een herhaling van handelingen die je al beheerst.

Ze zeggen wel eens 'what doesnt kill you makes you stronger'. Dat is slechts deels waar. Angela Duckworth heeft hier haar leven lang onderzoek naar gedaan. Wat bleek, je groeit alleen van een situatie als dat gepaard gaat met de overtuiging dat jij er iets aan kunt doen. Een probleem waar je machteloos tegenover staat kun je alleen maar uitzitten. Een probleem waarvan je er zeker van bent dat de oplossing bij jezelf ligt kan en moet overwonnen worden. De bepalende factor hierin is de mindset. 

 

Fixed mindset versus Growth mindset

Psychologie noemt twee mindsets:

De Fixed mindset gaat uit van pessimistische benadering. “Het is nou eenmaal zo. Je kunt dat niet veranderen. Accepteer het nou maar, het ligt buiten je macht. Je hebt talent of je hebt het niet.” Het gaat ervan uit dat het vermogen vanaf geboorte aanwezig was. Zij die het kunnen hebben talent, zij die het niet kunnen hebben dat niet.

De Growth mindset gaat uit van groei door oefening. Problemen zijn er om overwonnen te worden en falen bestaat niet. Het is slechts een skill die je nog niet ontwikkeld hebt. De wankeling wordt beschouwd als een trainingsmoment om te groeien. Lukt iets niet, ga dan naar huis, laat het even rusten, maar kom altijd weer terug.

Natuurlijke aanleg is bepalend voor hoeveel effort het kost om een vaardigheid te leren. Maar er is nog eens net zo veel effort voor nodig om met die vaardigheid ook echt iets te bereiken.

 

Talent x Effort = Skill
Skill x Effort = Achievement

 

Effort staat daar twee keer. Een topsporter / succesvol ondernemer / muzikant / wetenschapper kan je moeiteloos vertellen hoe hard ze hebben afgezien en welke donkere momenten van twijfel er voor de prestatie vooraf gingen. Dat vergt doorzettingsvermogen met de growth mindset als basis.

Helaas zijn wij geen machines. Helaas kunnen wij de growth mindset en benodigde effort om iets te bereiken niet op commando opbrengen. Er is meer voor nodig. Veel meer dan een goed salaris. Er is iets waardoor de topsporter of muzikant steeds maar weer blijft opdagen bij een training. Er is iets waardoor de programmeur steeds maar weer zijn laptop open klapt en op zoek gaat naar manieren om zijn code te verbeteren. Iets waardoor de wetenschapper ver van roem en waardering, zonder zekerheid van slagen, blijft graven naar een doorbraak in de hoop dat die er komt.

Dat ‘iets’ is Passie.

Met passie bedoel ik niet die korte bevlieging die verliefdheid heet.
Met passie bedoel ik de liefde voor een onderwerp, zonder dat die door anderen bevestigd hoeft te worden, zonder daar direct resultaat uit te verwachten.
De passie om de effort op te brengen om daadwerkelijk iets unieks te bereiken.

De unieke combinatie van Passie plus Doorzettingsvermogen heet: Grit

Vanuit de klimsport kende ik de term 'Grit' al lang voordat ik besefte wat Grit echt betekent. Gritty noem je een klimmer die niet van de route is af te slaan. Die blijft oefenen, op zoek naar manieren om de wand te klimmen. Vanuit het werk van Angala Duckworth blijkt dat Grit dé bepalende factor is voor slagen. Meer nog dan IQ of talent. Grit voor het onderwerp bepaalt wie slaagt.

Nu dienen deze principes de basis voor ons mooie nieuwe avontuur. Een bedrijf waarbij we technische uitdagingen volop aan gaan met passie en doorzettingsvermogen. Waarbij we klanten helpen met het bereiken van hun doel. Een bedrijf waarbij de medewerkers uit het juiste hout gesneden zijn en de juiste Grit-factor beschikken. Een bedrijf waarbij we Grit koesteren en cultiveren.

Het is mijn persoonlijke missie om Grit bij zowel klanten als medewerkers te koesteren en laten groeien.

Wil je meer weten over Grit, lees dan vooral het boek 'Grit, the power of passion and perseverance' van Angela Duckworth. Het heeft mij enorm veel inzichten gegeven.